maandag 18 juli 2016

Lala-bloggen


Nu het dan eindelijk zomer is geworden en tegelijkertijd,
de komkommertijd, misschien niet in het grote 
wereldnieuws, helaas, maar wel op mijn blog, heb ik besloten
om de komende weken een beetje te gaan lala-bloggen.
Dat is natuurlijk geen woord, maar het klinkt wel leuk,
ik bedoel daarmee dat ik, hoewel we geen vakantie-
huisje vonden, in ieder geval niets betaalbaars, ik toch
een beetje vakantie ga houden, gewoon thuis..
En dat ik gewoon ga bloggen als ik er zin in heb,
misschien gewoon elke dag, misschien sla ik eens 
een paar dagen over, hier en daar..


Dus ik ben in de spreekwoordelijke zin gaan vissen,
waarbij ik mij niets zal aantrekken wat wel en niet moet..
Ik zal vissen naar;
 inspiratie, goede beginzinnen, mooie plaatjes,
fijne zelfmakers, mooie zonsondergangen, rust in hoofd,
en de lichtheid der dingen en wat dies meer zij..

Ik wens je een hele fijne vakantie, en vooral heel veel
lala-tijd gewoon thuis of waar dan ook
 en ik zal berichten als de warme zuidenwind
mij naar mijn pc blaast..

De webwinkel is gewoon open, zodat ik af en toe
een ijsje kan gaan kopen (haha) dat ik dan zal opeten
met mijn blote voeten in het zand of in het gras..

-X-

vrijdag 15 juli 2016

Hiding..


Dit zijn van die dagen waarop ik mij het liefst
een beetje verstop voor de wereld, alweer begint de 
dag met vreselijk nieuws, ik ben er sprakeloos van.
Ik kan er daarom ook niks zinnigs over zeggen, 
het is niet te bevatten waar het heen gaat..al die haat..

Daarnaast ben ik zelf al de hele week helemaal niet
lekker, ik weet niet of het een virus is of gewoon
algehele malaise, maar ik kom tot weinig.

Dus ik verschuil mij een beetje in mijn kleine huisje
wat inmiddels overwoekerd is met groen, 
drink thee en ik handwerk wat, dat klinkt allemaal
heel truttig en dat is het waarschijnlijk ook, 
maar het is mijn manier om mij tussen (en met)
het kleine en buitensporig grote leed om te gaan..

Ik wens je een heel goed en een plek waar je
je veilig en geliefd voelt..
-X-

woensdag 13 juli 2016

Where are you from?


Laatst zag ik een filmpje op You Tube, het ging over
een DNA test bij mensen van verschillende afkomst en
uit verschillende landen, er werd aan de hand van hun DNA
bekeken waar ze vandaan kwamen, de uitslagen
waren meer dan verassend, echt heel bijzonder.
Als je hier klinkt kan je het filmpje zien, en kijk zeker 
even tot aan het ontroerende einde..
Wat ik niet wist is dat de DNA van een ieder is opgebouwd
als de ringen van een schelp, dat je er aan kunt af lezen
van waar en van wie je afstamt, het filmpje heeft mij
nogal beziggehouden de laatste tijd..
Natuurlijk dacht ik aan mijn eigen afkomst of eigenlijk
meer aan wat ik allemaal niet weet en nooit zal weten.
Mijn biologische vader is min of meer onbekend,
het was een groot taboe in mijn jeugd en pas toen ik 
al ver in de 20 was ben ik iets meer te weten gekomen.
Na een lange zoektocht, heb ik hem eindelijk 
gevonden is Spanje, het was een eenmalig contact,
met een bijzonder teleurstellende uitkomst.


Echt heel veel ben ik ook niet te weten gekomen,
behalve dat het een Belg was en dat er een hele familie
was (is), die niet van mijn bestaan weten.
Soms levert dat 'niet weten' een rare situatie op, als er
bijvoorbeeld gevraagd wordt naar de medische geschiedenis
van mijn ouders, dat weet ik dan voor de helft niet.
Zelf heb ik me allang neergelegd bij dit feit, ook mis ik 
mijn vader niet, misschien een vader, maar niet de
man zelf, je kan niet iemand missen die je niet kent..
Wel ben ik altijd benieuwd geweest naar waar ik 
vandaan kwam en dit filmpje heeft dat gevoel 
weer wakker gemaakt, maar ik weet dat de deur
dicht is en hoe graag ik hem ook zou openen,
de sleutel is al jaren geleden weggegooid..

Maar stel je voor, dat iedereen zo'n test zou doen,
en dat blijkt dat wij allen Overal vandaan komen,
en misschien zelfs verwant zijn aan elkaar, 
dan zou men toch anders over elkaar denken en
de wereld zou er werkelijk anders uitzien, denk je niet?

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 12 juli 2016

Crochet garlands & some men on bikes


De laatste week zit ik in een fijne-haak-flow.
ik haak het ene dingetje na het andere.
Misschien komt het wel door de Tour de France,
daar kijk ik graag naar, hoewel ik meer luister naar
het gebabbel van de commentatoren.
Ik ben helemaal niet speciaal dol op wielrennen,
behalve de Tour, volg ik het helemaal niet maar het
het doet mij denken aan de zomer toen ik nog in
Kattendijke in Zeeland woonde en Daan nog thuis was
en wij samen naar de Tour keken, dus ik kijk
en ik haak, het ene dingetje na het andere.


Toen ik deze slinger op Instagram liet zien, zag 
iedereen er iets anders in; ginko blaadjes, schelpen
en iemand zei zelf pasta (waarschijnlijk schelpjespasta :-)
Inmiddels heb ik er zoveel en de Tour duurt nog 
2 weken, haha, dat ik ze te koop wil aanbieden.
Na een behoorlijke aarzeling, want vraag je voor handwerk,
waar heel veel uren inzitten, als je die zou rekenen
samen met de katoen worden ze veel te duur..
Daarnaast kan ik me nog herinneren van de tijd dat
ik nog op de Sunday market stond en ik daar slingers
te koop aanbood dat ik mensen hoorde zeggen;
ah dat kan ik ook en er snel een foto van maakten..
Dus ik heb besloten om een redelijke prijs te vragen,
zoiets als wat Guusje per uur krijgt voor oppassen,
en een kaartje te tekenen van de patronen.


Je krijgt dan meteen een gehaakt voorbeeldje erbij,
ik maakte er al eentje van een bloemenslinger, en 
nu heb ik er ook eentje van de blaadjesslinger.
Ik heb de tekst een beetje weg gephotoshopt, 
(dat is waarschijnlijk geen woord) anders is er 
natuurlijk niets meer te verkopen) 
Je kan natuurlijk ook een bestelling plaatsen mocht 
je een voorkeur hebben voor een andere kleurcombinatie.
Dit leek mij een goede oplossing zo, ik heb 
geen idee of het werkt, maar soms moet je gewoon 
eens wat proberen, denk je niet?
De slingers staan er overigens nog niet in, ik moet
ze nog even fotograferen en al en dat gaat het beste
als de zon aan het einde van de middag in de kamer
staat, maar dan haak ik en kijk ik naar de Tour de France,
en denk ik neen beetje aan vroeger of aan wat
er zo in mij opkomt...

(ik zal proberen ze er morgen in te zetten :-)
Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 11 juli 2016

Crochet on (and a kind of pattern)



Al een tijdje ben ik bezig met deze sjaal,
ik haakte hem met hele dunnen wol, een combinatie
van zijde en merino, ik haakte hem met haaknaald
nummer 3,5, maar omdat de wol heel erg dun is,
was het een soort van eindeloos project.
Halverwege bleek dat ik ook niet genoeg grijs garen
had, dus ik deed er nog wat turquoise bij..
Op Instagram kwam de vraag hoe deze steek heet,
ik heb geen idee, maar ik kan wel uitleggen
hoe je hem (of haar?) kan haken.
Dat doe je zo:


Voor de duidelijkheid; de streepjes van de patroontekening
(wat een groot woord is voor dit schemaatje, maar vooruit)
 zijn stokjes en het bolletje is een losse.
Je kan dit patroon met elke soort wol en haaknaald nummer
haken , het aantal beginsteken moet een even aantal zijn.
Mocht je een beetje willen opschieten dan zou ik het
niet doen met de hele dunne wol waarmee ik haakte :-)


De sjaal laat zich wat lastig fotograferen, 
eigenlijk moet je hem natuurlijk om (een hals) zien,
maar de hele trend van de selfie laat ik aan mij voorbijgaan..
Ook weet ik niet zeker of ik hem wel mooi vind geworden,
de steek vind ik goed maar de combinatie van 2 kleuren?
Enfin, ik ben lekker bezig geweest, het was een fijn 
werkje en daar gaat het tenslotte toch om?

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 8 juli 2016

Tiles (and little pieces)


Tegenover het appartement waar Judith en ik 
verbleven in Lissabon, zat een klein winkeltje.
Elke dag keek ik vanaf het balkon naar het winkeltje,
er zat een vrouw tegels te beschilderen, op haar gemakje,
en af en toe liep er een toerist binnen om even te kijken,
of ze stond met iemand te kletsen in de deuropening.


Het hele gebeuren riep bij mij een verlangen op,
naar een klein atelier waar je aan het werk bent,
je spullen verkoopt, wat kletst met buurtbewoners,
het lijkt mij een perfecte combinatie, maar voor mij helaas
niet te betalen hier in Amsterdam.
Pas een uur voordat we vertrokken liepen we het 
winkeltje binnen, de bijzonder vriendelijke vrouw
maakte prachtige tegels, gebaseerd op oude motieven
van tegels, die je overal in de stad ziet.
Dat spreekt me enorm aan, ik hou er ook van om
oud handwerk in een nieuw jasje te gieten en dat 
vertelde ik haar ook, we bekeken haar prachtige werk
en hadden een bijzonder leuk gesprek.


Uiteindelijk kochten we een paar tegeltjes, ook met het
idee er misschien later iets mee te gaan doen, ik
 kreeg er zelfs eentje van haar kadoo omdat ze het zo'n
leuk gesprek had gevonden, zo hartverwarmend aardig.
(dit zijn toch altijd de leukste dingen van op reis gaan,
de onverwachte ontmoetingen met bijzondere mensen)
De tegels liggen hier op de vensterbank en elke keer
dat ik er naar kijk denk ik aan de aardige vrouw
in haar lieve kleine winkeltje..
Alle tegels die je hier ziet, zijn niet haar tegels,
maar gewoon gefotografeerd op straat, ik had wel
100 foto's kunnen maken, het ene gebouw is 
nog mooier dan het ander, (en oh, die kleuren)


Op de een of andere manier vind ik dit 
de meest aansprekende tegel-foto die ik maakte,
ik voel me verwant met de tegelzetter, die dacht,
ach, niks perfect, ik doe het gewoon op mijn manier,
lekker rommelen en maar zien wat er van komt..
Imperfect maar creatief en persoonlijk :-)

Ik wens je een fijn 'rommel'weekend waarbij ik hoop
dat alle losse stukjes samen een mooi geheel vormen.
-X-

donderdag 7 juli 2016

Flow, 30 days of summer book.


Zo af en toe krijg ik een opdracht van de Flow,
dat zijn altijd hele fijne opdrachten, hoewel mijn eerste
reactie (in gedachten) altijd is ooh, kan ik dat wel.
Natuurlijk zeg ik altijd ja, want ik ken mijzelf ondertussen
wel een beetje, soms moet je gewoon langs 
het gebabbel in je hoofd heengaan, als ik dat
niet zou doen, zou ik nergens meer toe komen.
Zij geven een richting wat het moet wezen, in dit geval;
doe iets met papiertjes die je meenam van vakantie,
en ik krijg wat voorstellen, zoals; een variant op de 
papieren vissen, van mijn blog en boek Kringloopgeluk.
Dan begin ik wat te rommelen in mijn lade met
papiertjes die ik bewaarde zonder er een bestemming
voor te hebben maar waarvan ik dacht 
dat ik ze ooit wel eens "ergens" voor kan gebruiken.
Dan vouw ik wat, probeer ik wat, het meeste vind ik dan
niks maar ik heb die aanlooptijd en het "spelen" nodig
om tot iets te komen en ineens weet ik het dan.
Dan ga ik fotograferen, alles bekijken, nog eens
en misschien nog wel een keertje, net zo lang totdat 
ik het goed vind, dan bewerk ik de foto's en teken
of schrijf er in, en weer net zolang tot het goed is..


Vervolgens stuur ik het op naar de redacteur van de 
Flow, een beetje spannend moment, ik ben altijd blij
als ze het leuk vinden, daarna volgen er de onvermijdelijk
correcties, vooral stijlfoutjes in taal (daar ben ik bekend om ;-)
En dan ineens ligt het boek in de winkel, toen ik zag
wie er aan meegewerkt hadden, vervulde het mij van trots,
dat ik er zomaar tussen stond, echt!
Van de week stond ik even bij de tijdschriften te kijken,
toen ik een vrouw in het Flow boek zag bladeren,
ik wou bijna zeggen; kijk ik sta er in :-)
Er staan twee zelfmakers in het boek en eentje online,
die kun je hier vinden, mocht je even in het Flow
vakantieboek willen kijken, dat kan hier..

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 6 juli 2016

Sometimes I wish..


Soms wou ik dat ik een boom was, stevig geworteld
in het landschap, gewoon daar waar hij geplant is.
Geduldig meewegend met de seizoenen, meebuigend
in de storm, blij zijn met de regen omdat ik daar van groei,
geheimzinnig in de mist en sprookjesachtig in de sneeuw..
Ik zou mij laten omhelzen door een tree-hugging-hippie
die langs kwam en uitkijken over de eindeloze schoonheid
van het landschap een mijn voeten..
Ja, soms wou ik dat ik een boom was en mij kunnen 
overgeven aan de dingen die 'zijn', zonder verzet.

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 5 juli 2016

Sunny days and a garden.


Vanochtend werd ik wakker en ik hoorde de wind
in de bomen al, toen ik buiten koffie wilde gaan
drinken motregende het al weer.
Gelukkig had ik de was gisteren al binnengehaald,
ik bleef toch even onder de boom zitten, het is per 
slot van rekening zomer en ik verlang naar echt zomers
weer, van die warme lome dagen..


Ik dacht even terug aan die perfecte zomerse zondag
in Lissabon, zo'n dag als je de luiken open doet,
de warmte de kamer al in komt stromen..
Wij besloten richting de botanische tuinen te gaan,
op de kaart leek het allemaal heel makkelijk te vinden.
Dus wij gingen met de metro en wandelden richting
de tuinen, die we helemaal niet konden vinden.
Aardig als de Portugezen zijn, oh echt, ik ben nog 
nooit in een stad geweest waar de mensen zo beleefd
en vriendelijk zijn als in Lissabon (zelfs de dieven 
geven je je portemonnee terug, haha, grapje)
werden wij door verschillende mensen geholpen
om de weg te vinden.


Het was zo'n hete dag, waarbij de zon genadeloos schijnt,
als je er te lang inloopt, loop je te puffen, maar in de 
schaduw is het heerlijk, het geeft zo'n aparte sfeer,
zo'n warme dag, ik vind het heerlijk.
Uiteindelijk vonden we de tuin, er zat een man in 
een prachtig versleten houten kotje, maar misschien 
moet ik hokje zeggen, er hing een vergeeld briefje aan
met de toegangsprijzen, er zat een man 
wat landerig voor zich uit te staren. 
Ik had dolgraag een foto genomen van dit tafereel,
maar ik neem geen foto's van zomaar mensen
op straat of waar dan ook, maar dat lijkt mij
een schending van privacy, dus ik kijk
en sla het beeld gewoon op in mijn hoofd..


Ik wilde al discreet wat geld uit mijn bh halen
(het is echt diefstal proof hoor geld in je bh,
maar het er op een nette manier uithalen is een tweede..;-)
om de entree te betalen, toen de man, wat verveeld
met zijn hand wuifde dat we door moesten lopen.
Ik weet niet of het op zondag altijd gratis is,
of dat hij dacht, geen geld uit bh's of dat hij het gewoon 
te warm had om wisselgeld te geven, aardig was het wel.
Wij wandelden door de wonderschone tuinen,
de ene plant nog mooier dan de ander.


Als ik zo naar de foto's kijk, voel ik de hitte
en ruik ik de zoete geuren van de tuin.
Ik hoop dat iets van de warmte van deze dag op je
afstraalt, op deze regenachtige grijze dag, hier..

Ik wens je een fijne dag
-X-

Ps, P en ik hebben geen zomervakantie gepland,
maar kregen er toch ineens zin in, mocht je nog een
tip hebben voor een onderkomen, ergens..
laat me dat even weten, dank je wel.

maandag 4 juli 2016

Laundry day


Een van de eerste dingen die mij opviel in het buurtje
waar we zaten in Lissabon was de was, oh mijn hart
sprong werkelijk op van al die was aan de lijnen
die aan elk huis bevestigd zijn (samen met de 
elektriciteitsdraden, ohoh dat kwam mij nogal
gevaarlijk toe, maar daar gaat dit verhaal niet over)
Ik weet ook niet waarom ik zo blij wordt van welke 
waslijn dan ook, misschien was ik in mijn vorige 
leven (haha) wel een wasvrouw en dan waarschijnlijk
tot mijn bijzonder grote plezier..
Als ik dan geleefd had in Lissabon, ging ik
waarschijnlijk elke dag naar de openbare wasserij


Zoals die er nog was, verderop in het straatje waar
wij logeerden, dan liep ik elke dag door de 
smalle straatjes met mijn mand vol en maakte ik 
een praatje met de vrouwen die ik tegenkwam,
waarschijnlijk roddelden we ook wat, zo van,
hoorde je het al van die en die, en bespraken wij
de dagelijkse dingen als de vis is wel heel duur
en klaagden we over van alles en nog wat, 
pijn in de rug, een lastige echtgenoot, dat soort dingen.


Vervolgens zou ik dan mijn was doen in een van 
de stenen bakken van de was plaats, samen met 
alle andere vrouwen en als gedaan was, zou ik
met mijn mand vol weer teruglopen door de straatjes
(waar ik weer een praatje zou maken met een ieder
die ik tegenkwam en zeggen; weet je al dat..:-)
Thuis gekomen zou ik de was aan de lijntjes 
aan het balkon ophangen en het tevreden zien wapperen.
Natuurlijk is dit geen pleit voor het wassen met de hand,
ik ben blij dat ik een wasmachine heb, maar 
het hele sociale aspect spreekt mij zeer aan,
ik vind het wel eens eenzaam zo in de grote stad.


Vanzelfsprekend heb ik het zelf ook even geprobeerd,
een wasje in de wasbak van het appartement en het 
daarna opgehangen aan de lijn bij het raam.
Wel een gek gevoel om je was zo naar buiten te zwiepen
en het dan op te hangen, maar oh wat een mooi zicht.

Ik ga meteen maar eens een wasje doen, helaas 
moet ik het op een rekje hangen en kom ik ook niemand tegen
terwijl ik dat doe, maar in gedachten zal ik bij
alle wasvrouwen in de straatjes van Lissabon zijn..

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 1 juli 2016

Roses are red


Ken je dat, dat je ineens een zin of een liedje
in je hoofd hebt en dat je geen idee hebt waarom.
Dat had ik deze week met dit oude versje, 
het plopte zomaar oneens op en sindsdien zit ik ermee.
Nu las ik eens ergens dat als je een liedje in je hoofd hebt
je het helemaal uit moet zingen en dan is het over..
Maar ook dat hielp niet, hoewel ik het niet zong :-)
misschien ben ik er nu vanaf, nu het opgeschreven
en wel hier op mijn blog staat.
Daarnaast is er niets mis met wat zoetheid, 
zo nu en dan, denk je niet?

Oh ja, heb gisteren nog gezocht naar de zomer, maar
hij laat zich niet vinden, ik blijf zoeken.
Oh ja 2, er staan weer wat nieuwe dingetjes in mijn webshop
Oh ja 3, pioenrozen zijn mijn lievelings..

Ik wens je een heel zoet weekend
-X-

donderdag 30 juni 2016

Mobile of shells..


Als ik op het strand ben, zoek ik altijd naar schelpen,
touwtjes en wat er dan ook aanspoelde met de zee.
Deze keer vond ik heel veel mesheften, zo heten
ze misschien niet echt, maar zo noemden wij ze,
er lagen echt bergen (bergjes :-) misschien meegekomen
met de 'mesheften-stroom', haha.
Ik raapte er wat en maakte er thuis een mobile van,
dat is echt het zomergevoel, hoewel de zomer
in geen velden of wegen te bekennen is, 
misschien ook met de stroom mee..


De schelpen blijven goed hangen als je er een 
touwtje een paar keer omwikkeld, knip het touw wat
langer af zodat je aan de ring kan knopen en daarna
bij elkaar aan de bovenkant.
Als ring kun je er eentje van ijzer of hout gebruiken, 
bijvoorbeeld een borduurring of er zelf eentje 
buigen van ijzerdraad, het is reuze makkelijk allemaal.


En oja, een week of wat geleden stuurde ik 
per ongeluk tweemaal 1 bestelling van Lov-ing wool
naar Chris, ik liet haar weten dat ze hem wel mocht 
houden, het was tenslotte mijn fout.
Maar zij besloot het boek weg te geven op haar blog,
echt heel erg lief, je kan hier meedoen.

Ik wens je een fijne dag
ik ga eens even op zoek naar de zomer, 
mocht ik hem vinden zal ik hem terugsturen,
want ohoh :-)
-X-

woensdag 29 juni 2016

Crochet lady..


Op een avond liepen Judith door de smalle straatjes,
op zoek naar een leuk restaurantje om te eten.
Het was niet dat we niets konden vinden, het was meer
dat we gewoon niet konden kiezen, het eten was
overal heerlijk, en de terrasjes geweldig.
Op een klein binnenplaatsje zat een vrouw te haken
en als mijn hart nu ergens van opspringt 
is het een handwerkende vrouw op straat.
We bewonderden haar handwerk, waar ze zichtbaar
trots op was en natuurlijk kocht ik een theedoek
met een gehaakt randje, niet precies mijn smaak,
maar dat geeft helemaal niets, het gaat om het idee.
Ik gaf haar iets meer dan de gevraagde 2,50
dat leek me wat weinig voor alle moeite,
daarnaast hadden de dieven mijn losgeld niet
meegenomen, haha..
Ik vroeg de vrouw of ik een foto van haar mocht
maken, ja natuurlijk zei ze stralend..
Tenminste dat denk ik want ik spreek geen Portugees,
maar ze schikte wat aan haar haarband, legde
haar werkje zorgvuldig over haar schoot en ik 
nam een foto, die ze daarna graag even wilde zien.


Nadat de foto goedgekeurd was, wensten we de vrouw
een fijne avond en kozen een restaurantje uit.
Later vond ik een winkel nog 2 geweldige 
afwaskwasten en mijn afwas-set is compleet :-)

En oh, ik ben nogal laat met dit bericht, ik was/ben
helemaal van mijn stuk over de aanslagen op 
het vliegveld van Istanbul, ik was daar de afgelopen
jaren een aantal keer, en ooh ik zei nog laatst toen 
ik naar Schiphol ging dat ze de beveiliging zo zouden
moeten doen als daar, meteen bij binnenkomst.
Maar ook dat helpt niet, blijkbaar, zo afschuwelijk.
Ik kon even geen woorden vinden over theedoeken,
maar ik dacht aan wat ik gisteren zelf al zei:
Goed over kwaad..

Ik wens je een goede dag
-X-

dinsdag 28 juni 2016

No use crying over spilled milk..


De tweede dag besloten wij de stad te gaan verkennen,
we hadden 11 uur geslapen, zo heerlijk, dat kan 
ik thuis nooit, dus we hadden er zin in.
We gingen met de bus naar LX factory een oud fabrieks-
terrein met allerlei leuke winkeltjes en cafeetjes en 
weer terug met de bus en de tram, vanaf het eindpunt
besloten we terug te lopen, de heuvel op.
Door eindeloze kleine steegjes, met prachtige 
pastelkleurige huizen, was aan de lijnen (ooh:-)
en trappen, heel veel trappen, we kletsten wat,
maakten foto's en het was een heerlijke dag.


In de buurt van het appartement hoorden we opeens 
een plof, alsof er iets op straat viel, er kwam een 
echtpaar onze kant oplopen en zeiden; your wallet,
ik keek om en daar lag mijn portemonnee op straat.
Huh..ik snapte er niks van, we waren gewaarschuwd 
voor zakkenrollers en ik had een fototas met ritsen
en een klep erover bij me waar alles inzat..
daar kon niks zomaar uitvallen, maar wij zeggen
nog dankjewel en gingen op een terrasje zitten.
Judith ging even betalen en vroeg heb je 
het cash geld ergens anders zitten, eeeh, neee!
En ja hoor, geld weg, de pasjes zaten er nog in,
gelukkig maar we snapten er niets van..hoe..??
Op dat moment kwam er bord dat aan de gevel 
hing naar beneden zeilen en viel op mijn hoofd,
dat was iets teveel van het goede dus ik voel
een soort van paniek opkomen.


Judith, die dat ziet, zegt; nu ga je niet huilen hoor,
en dat was precies wat ik nodig had, ik realiseerde me
razendsnel dat dit moment zo'n kantelpunt was
het zou de vakantie kunnen maken of breken en ook dacht 
ik, gek genoeg, aan de quote van Drs.P die luidt:
al is de situatie zorgelijk, ik raak niet in paniek.
Dus ik haalde diep adem en wij gingen terug naar het 
appartement, later begrepen wij van een Porugese vrouw
dat dit is wat ze (de zakkenrollers) doen:
Ze zijn altijd met een paar mensen, op het moment
dat je niet oplet en je loopt vlak na een hoek,
stelen ze je portemonnee, halen het geld eruit,
gooien je portemonnee op straat en een ander
(in dit geval het echtpaar) zegt daar ligt ie,
vervolgens verdwijnen ze om de hoek.
Ze willen niet dat je aangifte doet dus daarom
geven ze de pasjes terug en stelen ze geen spullen.


I feel like an idiot, zei ik tegen de vrouw waarop ze zei:
There is no harm done to you or your daughter,
it's ok to feel like an idiot, you'll get over it.
En gelijk had ze, het was jammer van het geld, maar 
we waren gezond en wel en we zijn er overheen gestapt.
Toen ik weer geld gepind had moest ik ineens
aan mijn vriendin Fem denken, zij doet weleens haar
telefoon in haar bh en ik dacht ja, ik doe de Femke-methode
en stopte het geld in mijn bh, knappe jongen die het daar
uit kan halen, en dat gebeurde ook niet, haha.

Voor de terugreis hadden wij bij de eigenaresse een taxi
geboekt naar het vliegveld (vanwege de koffer :-)
 ik appte naar haar dat we met de metro zouden gaan,
om wat geld te besparen, maar nee zij betaalde de taxi,
geen discussie mogelijk, zo lief, zo onverwacht vriendelijk.
Ik was er gewoon ontroerd van en besloot dat er 
echt veel meer vriendelijke mensen zijn dan niet en dat dat
is waar het om gaat en dat zij je gedachten waard zijn.
Dat gebaar  en het bijbehorende is waar ik aan 
 terugdenk, het heeft het vervelende gevoel
(en het idee dat ik een idioot ben) helemaal uitgevlakt.

Ik wens je een goede dag
en heel veel (onverwachte) vriendelijkheid.
-X-